واعظان

حلواي تنتناني ...... تا نخوري نداني. اگر خواننده دقيقي باشي و اگر اندكي سلول نيمه خاكستري هنوز در اعماق مغز مباركت مانده باشد و اگر مانند اين حاجي كله ات پوك نشده باشد احتمالا خواهي پرسيد اين ضرب المثل كه مانند صداي مشكوف مخروجه از مركز ايالت دوگنبدان با شقيقه بي ارتباط است؛ از چه روي در اولين گزاره پست چپانده شده است؟ اگر عجله نكني برايت خواهم گفت.

خيلي چيزها هست كه اگر خودت تجربه اش نكني مفهومش را نميتواني درك كني. به عبارت بهتر اگر قاشقي دهان نزده از اين حلواي تنتناني به كام مبارك فرو برده باشي آنگاه ميتواني بفهمي اين حلوا واقعا چيست؟

باري. يادم آيد كه ايام تين ايجري بود كه در آن همه فكر و ذكر حاجي مشغول كشف راز ارتباط كاف اول با كاف دوم بود. در اين بين رويت هر روزه دخترك زيباي روي محل از بالاي پشت بام با نگاهي سراسر هيز كار مداوم حاجي بود. تو گويي چشمان تيزبين حاجي همان منبع ساطع كننده اشعه ايكس بود كه تمام اعضا و جوارح دروني دخترك را از پشت لباسهايش ديد ميزد. بسياري از برجستگيهاي وجودي اين دخترك و ساير دختركان به واسطه همين چشمان تيز بين اكتشاف شده بودند و آيتمهاي آن چك ليست كذايي بود كه در دستان حاجي يكي يكي تيك ميخورد. با كشف هر عضو يك آيتم از آن چك ليست كشف ميشد و بي انصافي است اگر در اين اكتشاف كريستف كلمب گونه از آن دوربين شكاري (عليه الرحمه) ياد نشود كه تا چه اندازه ياريگر اين اكتشاف بود.

هنوز مطالعات اوليه و Feasibility Study حاجي به پايان نرسيده بود كه يك دايي متعصب با محاسني بلند كه از شدت بلندي آدمي را به ياد ايام پارينه سنگي مي انداخت، از پس يك تحول يوتكتيك كه در بهمن ماه 1357 برايش حادث شده بود از اسمان نازل گرديد و سعي بر تربيت اسلامي دو تن از تين ايجرهاي فاميل نمود: حاج واشنگتن و پوري فشفو (پسر دايي حاجي).

بدين ترتيب شبهاي جمعه كه تقريبا هميشه جزو شبهاي مكاشفه و مطالعه (از آن دسته مطالعاتي كه در بالا تشريح شد) براي حاجي بود به ناگاه تبديل شد به زمانهاي شركت اجباري حاجي در مراسم دعاي كميل. معمولا دايي جان نزديكيهاي ساعت 8 شب به دنبال حاجي مي آمد و چقدر ساعتهاي 7 تا 8 براي حاجي چونان زهر مار بود كه مجبور بود براي فرار از دست دايي در پشت كمد يا درون مستراح كمين گزيند تا مبادا شكار دايي جان نشود. اما هميشه در آخر كار اين دايي بود كه حاجي را شكار ميكرد.

مراسم دعاي كميل با آن اتمسفر سالهاي 60 براي هر كسي درك شدني نيست. بايد مي بودي و ميديدي. همه حضار براي خريد يا اجاره بخشي از بهشت بر سر و روي خود ميكوفتند و آن مداح گرانقدر آنچنان در پشت ميكرفون مويه ميكرد كه گويي هيچ گناهكاري از او شقي تر آفريده نشده است. تقريبا همه آنهايي كه در مراسم دعاي كميل نداي «يا غياث المستغيثين» سر ميدادند، تاريخي بس خواندني داشتند اما آن تحول يوتكتيك آنچنان انقلابي در آنها ايجاد كرده بود كه همگان به يكباره به پامنبريهاي خبره و آگاه مداحان تبديل شده بودند.

حاجي سرگشته و حيران ما نيز بدين سان حلواي تنتناني را مزمزه كرد. نشست و برخاست در چنين مجالسي اگر چه با روحيات كريستف كلمب گونه حاجي سنخيت نداشت اما براي درك برخي مفاهيم مفيد بود و اين گونه شد كه يكايك حضرات مداحين از م. ا گرفته تا ح.ا و ص.آ و غ.ك و م.ط و خيلي هاي ديگر براي حاجي كم كمك شناخته شدند.

با ظهور دايي جان، دهه محرم كه تا آن هنگام بهترين محل براي گزينش دختركان زيبا روي محل و مشاركت دادن آنها در پروژه اكتشاف بود اندك اندك جاي خود را به مشاركت در مجالس عزاداري در مسجد بازار تهران داد. تصور كنيد يك حاجي ده دوازده ساله در ميان آن عده از عزاداران حسيني كه لخت و عور شده بوند و بر سر و سينه ميكوفتند چه چيزهايي كه نميتوانست ياد بگيرد.

يادم هست يك روز م.ا تلاش ميكرد تا صحنه كربلا و كشته شدن امام حسين را بيشتر ملموس كند و براي اين منظور بيضويترين چهره ممكن را از شمر نمك به حرام تصوير ميكرد كه چگونه سر امام حسين را بر بالاي مقتل بريده است. همچنين سيلي از روايات و احاديث و نوحه بود كه پشت هم ميخواند تا به حاضران بفهماند چقدر حرمله آدم مادر قحب....ه اي بوده كه تير سه شاخه بر گلوي علي اصغر زده است. خوب يادم هست كه در اين شرايط غم انگيز كه دل حضار براي مصيبت اهل بيت ريش شده بود، حاجي ولد چموش از تاريكي صحن دروني مسجد استفاده كرده بود و با يافتن يك روزنه داشت قسمت زنانه را ديد ميزد.

هر چقدر نشست و برخاست حاجي در اين گونه مجالس بيشتر ميشد، به همانم ميزان سوال و تشكيك نيز بيشتر ميشد. آخه هيچكدام از مصائبي كه مداحان عزيز تصوير ميكردند با مغز دو دو تا چهار تاي حاجي همخوني پيدا نميكرد. مثلا يادم هست كه در يكي از اين مجالس مداح عزيز ميگفت: روز عاشورا يكي از ياران امام حسين به قدري از ظلمهاي يزيديان خشمناك بود كه به صف دشمن زد و آنقدر از يزديان كشت كه تا زانوي اسب درياي خون شد. حاجي انگشت به دهان بود كه در دشت كربلا با آن گرما و آن وسعت و آن خاك تفتيده چگونه ميشود كه خون بر روي زمين جمع شود و در خاك فرو نرود؟ يا در مورد ماجراي حرمله مادر قحب....ه چگونه ميشود گلوي يك بچه شش ماهه را كه در بغل پدرش قرار دارد از دور نشانه گرفت و مستقيم تير سه شاخه بر آن زد؟ و هزاران سوال از اين دست...

يكبار نيز كه اوج ماجرا بود يك شيخ به ناگاه جوگير شد و فرياد زد: روز عاشورا اين قوم ظالم به زن ها و بچه ها نيز رحم نكردند و نفت ريختند و خيمه ها را آتش زدند!!!!!! با اين حرف شيخ فيوز سه فاز از كله پوك حاجي پريد كه بابا جان! مكتشفين پتروليم چند صد سال بعد از واقعه عاشورا نفت را كشف كردند اين چه مهملي است كه بافتي پدر جان؟

اين قصهء سوء استفاده از احساسات و باورهاي ديني مردم رشته درازي دارد. همه ميدانيم كه در دوره حاضر كمتر مداح و ذاكر اهل بيت حاضر ميشود كه از براي امام حسين مجاني بخواند. الان زپرتي ترين مداح تازه به دوران رسيده براي ده روز محرم يك ميليون كمتر را اصلا قبول نميكند. يعني براي هر شب صد هزار تومان. حالا بقيه حضرات اسم و رسم دار بمانند.

نكته ديگر در مورد اين دوستان اينكه معمولا پس از مدتي احتمالا از پس اشتهار يا قدرت طلبي يا هر چيز ديگري كه اسمشو بزاريم اين جماعت معمولا به كارهاي ديگري غير از اهل بيت ميپردازند. مثلا يكي تاجر اتومبيل ميشود. ديگري به وادي سياست مي افتد و يكي هم مثل ع.ه آنچنان كه داني و دانيم در موبايلها و در پيچ و خم بلوتوث ها نوسان ميكند و صحنه قليان و صفايش علني ميشود.

اندرز بزرگان براي داشتن زندگي بهتر:


نواختن يك آلت موسيقي را ياد بگير. [4]

Labels: