شوكت و شهرت

1. رقابت و برتري طلبي طبيعت آميزاد است. تاريخ خلقت را هم اگر باز كني مي بيني كه قابيل پس از آنكه پشت لبش سبز شد و شاش مباركش كف نمود؛ از سر رقابت و برتري طلبي هابيل را به قتل رساند.

شك نبايد كرد كه براي موجود دوپايي مانند انسان رقابت از براي كسب شهرت است. او دوست دارد در همه چيز انگشت نما و شهير باشد. بنابراين گريزي از پذيرش اين واقعيت وجود ندارد كه بشر اصولا طالب شهرت است.

2. مشهور شدن بسيار آسان است. خصوصا در جامعه فعلي ما كه فرقي بين دوغ و دوشاب قائل نميشوند. كافيست اندكي پارتي در پيرامون خودت داشته باشي. در اينصورت حتي اگر خر پيشت علامه هم باشد، چنانچه ميلي به بالا كشيدنت داشته باشند تو را يك شبه مشهور خواهند ساخت.

3. مشهور شدن دردسر آفرين نيز هست. مشهور كه شوي شديدا زير ذره بين قرار خواهي گرفت. حالا اگر بداني كه ذره بين اجتماع بر خلاف ذره بين دنياي واقعي تا چه حد بيرحم است، مطمئنا از قرار گيري در زير اين ذره بين وحشت خواهي داشت. از اين حلواي تنتناني نيز تا نخوري نداني.

4. رضا شفيعي جم انسان مشهوري است. درون اين انسان مشهور درب و داغون است. رضا دچار افسردگي شديد شده است. اعتراف ميكند كه از شدت مشهور شدن هيچ پرده زندگي اش مانند ديگران نيست و اصلا شبه آدميزاد نيست. اعتراض دارد از اينكه نميتواند به همراه خانمش چند لحظه اي را راحت و به دور از چشم مردم در خيابان قدم بزند.

5. علي دايي انسان مشهوري است. نه در ايران بلكه در آسيا. او نيز شديدا از شهرتش گله مند است چرا كه خصوصي ترين زمينه هاي زندگي اش در شب عروسي در سطحي وسيع در جامعه منتشر شد.

6. سياسيون و دولتمردان نيز انسانهايي مشهورند. اما دريغ از درك لذت واقعي شركت در يك بزم يا عروسي.

7. اينجانب انسان مشهوري نيستم. حداقل در سطح انسانهاي فوق الذكر نيستم. يك گمنامم. در خيابان كه راه ميروم كسي مرا نگاه هم نميكند. براي همين ميتوانم دست همسرم را گرفته و در كمال آرامش در خلوتي پياده روي كنم. نگران هجوم طرفداران و وقتي كه بايد براي امضا دادن به آنها هدر دهم نيستم. در هر مراسمي به راحتي شركت ميكنم و هر لباسي بخواهم مي پوشم. خلاصه اينكه سايه اي را بالاي سر خودم احساس نميكنم و چقدر از اين حس گمنامي لذت ميبرم.

8. «دخترك» ِ بيچاره تازه انسان مشهوري شده بود. بدتر از همه او يك جنس مونث بود كه حساسيتهاي زيادي در جامعه برمي انگيزاند.

او نيز مانند هر دختر ديگر در سطح اين جامعه براي خودش يكسري «يواشكي»ها داشت. چيزي كه اصلا مايه تعجب يا بازخواست نيست.

طبق قانون بقا هر جنس مونثي را بالاخره يك جنس مذكر تكميل خواهد كرد و باز به استناد قوانين حقوقي، مالك هر چيزي اختيار دارد با مايملكش هر آنچه ميخواهد بكند. بدون ترديد دستگاه تناسلي اين دخترك مايملك او بوده و اختيارش را داشته است كه به هر كسي كه مطلوبش باشد ارائه كند. تا اينجاي داستان، «دخترك» مرتكب هيچ گناهي نبود. حتي اگر همخوابگي جرم باشد، جرم او و ديگر همنوعان و همسن و سالانش كه به وفور در اين جامعه مشغول التذاذ هستند يكي بوده است.

آنچيزي كه باعث انهدام و اضمحلال شخصيت و زندگاني «دخترك» شد فقط و فقط مشهور بودنش بود.

9. معضلات فرهنگي در جامعه ايراني تا حد نگران كننده اي بغرنج و شديد شده است. استفاده معكوس از هر تكنولوژي در ايران (مانند دوربين تلفن همراه) نشان دهنده پايين بودن ظرفيت ساكنين اين جزيره «واتينگا و ماتينگا»ست. در چنين جزيره اي، امنيت گوهري گمشده است. ديگر امنيت نداري كه مبادا صحنه التذاذت با همسرت نيز از زواياي پنجره ها شكار نشود. دائم بايد نگران باشي. حالا تصور كن در چنين شرايطي انسان «مشهوري» نيز باشي. در چنين شرايطي حتي نحوه دستشويي رفتنت نيز زير ذره بين است.

حالا به من بگو چقدر دوست داري مشهور باشي؟ چقدر دوست داري وقتي در خيابان راه ميروي دور و برت را شلوغ ببيني؟ بگو. راحت باش. ميخواهم بدانم اين شهرت را به چه قيمتي خريدار هستي؟

حاجي كه در سايه بودن را بسيار بيش از روي آنتن بودن مي پسندد. شما چطور؟

Labels: