دو یادمان

اول) استاد

استاد جان یادت به خیر.

اگر ذره ای به مخیله شریفت خطور کرده باشد که ما تو را از یاد برده ایم؛ باید برایت بگویم هرگز!

اگر این روزها کمتر از تو یاد میشود ولی بدان که در خاطر ما جاودانی. هر چند که تو را چهره ماندگار نکرده باشند.

اگر حقت خوب ادا نشد؛ اما بدان که تو برای ما عزیزی.

آن صدای دلنشین و آن هنرآفرینی مسخ کننده تو کی از یاد ها تواند رفت؟

استاد مهدی: تو نیز حیف شدی. حیف!

اینهم خاطره ای از تو:



ب) و تو ...

تو نیز خاطرات خوب دوران جوانی و طعم ایام زعفرانی را به یاد می آوری. تو را نیز فراموش نکرده ایم. تو هم برای ما جاودانی....

اینهم لینک تو

Labels: