
اينجانب بلاگرولينگ اعتراف ميكنم در تمام مدتي كه به شغل شريف لينك گرداني مشغول بوده ام، هيچگاه تا اين حد به فرط استيصال نرسيده ام. خانه من در يك فضاي اينترنتي به نام www.blogrolling.com قرار دارد كه خيلي از شما از من استفاده كرده ايد. روزي كه من اين رسالت خطير را بر عهده گرفتم، با خود عهد كردم كه تا آخرين قطره خونم در خدمت بلاگرهاي عزيز باشم اما امروز احساس ميكنم نتوانستم به اين عهد خود وفادار بمانم و از اين بابت شديدا شرمنده هستم. البته نه اينكه نخواهم، بلكه ديگر امكان خدمترساني بيشتر از من سلب شده است. چرا؟ حالا برايتان توضيح ميدهم....
خدا لعنت كند آن كسي را كه راه و رسم استفاده از خدمات مجاني مرا به اين پنجاه و چهاري ياد داد. تا قبل از اينكه اكانت اين خانم به بانك اطلاعاتي من افزوده شود، سِروري كه مرا هَندِل ميكرد آنچنان سبكبار بود كه ميشد از آن به عنوان يك فضاپيما استفاده كرد. اما از وقتي كه پاي پنجاه و چهاري به من باز شد، بلايي بر سر من آورد كه چشمتان روز بد نبيند تمامي روترها و هابهاي وجود در سيستم هاستينگ سِرور بلاگرولينگ مشغول پردازش مراجعات اين خانم شد. سيل عظيمي از لينكهاي جور واجور به بانك اطلاعاتي من توسط اين خانم افزوده شد كه كُميت ما را لنگ نمود. همانند استَري كه چهار پا در گل فرو رفته باشد، من نيز هر روز از كار افتاده تر و ناكارآمدتر ميشدم. زِرت و زِرت هَنگ ميكردم. حجم اطلاعاتي كه از سوي اين كاربر محترم بر من افزوده ميشد به قدري اسفناك و سنگين بود كه هر لحظه از پشت پاورساپلاي سِرور بلاگرولينگ صداهاي مشكوكي شبيه فارت (گ..ز) به گوش ميرسيد چون ديگر نه براي CPU جاني مانده بود و نه درگاههاي Data روي خط حامل (Bus) اجازه ترانسفر اطلاعات ميداد. روز به روز داغانتر و بيچاره تر ميشدم. در اين بين جالب اين بود كه مسئولين مخابرات ايران نيز از فرصت استفاده كردند و هَنگ شدنهاي مداوم من را دستپخت سيستمهاي فيلترينگ خودشان معرفي كردند و هي در بوق و كرنا كردند كه ما سِرور بلاگرولينگ را هك كرديم و فيلتر كرديم و الخ. اما زهي خيال باطل. هيچ هكر قَدر قدرتي در دنيا از مادر زاده نشده كه بتواند سِرور بلاگرولينگ را فيلتر كند. اساسا برنامه نويسان مجربي كه مرا خلق كردند آنقدر قوي بوده اند كه تمامي راههاي نفوذ را بسته باشند. اما بگذاريد اعتراف كنم كه هيچكدامشان فكر قدرت شراره نبوده اند. مجبورم تحسينش كنم كه اينچنين بزرگترين برنامه نويسان سَِرور بلاگرولينگ را ناك داون كرده است. اگرچه فكر ميكنم اين هجمه نرم افزاري كار رضا عزيزي باشد كه استاد كامل امور رايانه اي است و بالشخصه خود شراره را فاقد اين تخصص مي دانم.
الگوريتم اين هجمه رايانه اي را تازه پيدا كرده ام. در حقيقت رمزِ حمله به سِرور بلاگرولينگ در ستاد فرماندهي 54اي با يك «سلام» آغاز ميشود. شبهاي حمله در دوران دفاع مقدس يادتان هست كه يكنفر پشت بيسيم رمز حمله را صادر ميكرد؟ اينجا نيز همينطور است. كافي است يك رهگذر كه حتي اتفاقي گذارش به «حرفهاي يك 54اي» خورده باشد، از دهانش يك «سلام» ناقابل دربرود. آنگاه ظرف مدت جيك ثانيه رمز حمله از سوي شراره صادر ميگردد و يك تَك وحشتناك ديگر به سِرور مادر مرده بلاگرولينگ آغاز ميشود: بلافاصله لينك شخص مورد نظر در ليست بلند «ميخوانم»ها افزوده ميشود و اين تكِ ناقابل چونان چوبي با سطح مقطع دايره اي في 100 ساخته شده ازچوب بلوط به ماتحت سِرور بلاگرولينگ فرو ميرود به گونه اي كه در دَم صداي فارتي دهشتناك از پشت پاور ساپلاي به گوش ميرسد.
جالب اينجاست كه ژنرال شراره نام اين ليست بلند را گذاشته است: «ميخوانم» براي من كه زحمت حمالي اين ليست را بر گَرده پذيرفته ام مثل روز روشن است كه اين ليست بالغ بر 100 آيتم مي باشد و سوال اساسي براي من اين است كه ژنرال چگونه فرصت ميكند اين لينكها را باز كند و همه را «بخواند».
البته براي حل شدن مشكل اضافه بار بر روي سِرور بلاگرولينگ، مهندسين امريكايي بلاگرولينگ فكرهاي زيادي كرده اند كه من چون خائن هستم يكي از آنها را لو ميدهم. جاسوسان CIA كشف كرده اند كه ژنرال شراره يك اصفهاني خالص است. براي حل اين معضل آنها از پاشنه آشيل اصفهان استفاده كرده اند و قرار است سرويس مجاني بلاگرولينگ را پولي نمايند. بالشخصه اعتقاد دارم بهترين آنتي ويروس براي اين تروجِن مهلك همانا «ريال» است كه احتمالا باعث خواهد شد ژنرال دست از سر كچل بلاگرولينگ بردارد.
اخيرا آگاهان سياسي و جاسوزان!!! به رمز ديگري نيز در عملكرد اين تروجن رايانه اي پي برده اند و آن اين است كه ژنرال يك شعار براي خود انتخاب كرده و در همه جا از اين شعار براي تبليغات استفاده ميكند:
سلامكي بنما تا لينككي ببري
این مطلب به کلی طنز بوده و هدف آن به هیچ وجه توهین و یا خدشه دار کردن شراره عزیز نبوده است. حاجی به علت وجود درک متقابل بین خود و خانم شراره به این سوژه پرداخت و مطمئن بود و هست که انتقاد همواره میتواند راهگشا باشد. وبلاگ حرفهای یک 54ای بعد از حدود 4 سال وجود، اخیرا به تغییر سبکی مشهود مبادرت ورزیده و متنهای توصیفی کوتاه را پیگیری میکند. روند رو به رشد این وبلاگ نشاندهنده این است که نویسنده آن "مایه" کار را دارد. اما همانطور که به خود شراره نیز گفته ام؛ برخی اسلوبهای متعارف وبلاگ نویسی مانند لینک دادن و لینک گرفتن بایستی برای خودش استانداردی داشته باشد و این لیست 153 نفری که به عنوان لینک دوستان گردآوری شده است اندکی غیر واقعی و بازاری می نماید که کمی توی ذوق میزند. به همین خاطر آرزوی پیشرفتی که حاجی برای ایشان همواره داشته است باعث شد این عیب وبلاگ 54ای را البته با آگراندیسمانی وحشتناک به روی پرده بیاورم.
تقریبا اکقر دوستان که در بخش کامنتها مراجعه کرده اند قادر بوده اند که ماهیت طنزی این پست را درک نمایند که جای خوشبختی دارد و دست تک تک آنها را صمیمانه میفشارم.
Labels: طنز